ADSL Techniek

Een normaal analoog telefoonsignaal heeft een frequentiebereik van 300 tot 3400 hertz (bij ISDN een paar honderd hertz meer) en kan daar met een V.34 modem maximaal 33,6 kbit/s overheen sturen. Als aan de kant van de provider sprake is van een digitaal modem, wordt de ontvangstsnelheid maximaal 56 kbit/s. De gebruikte kabel naar de centrale kan vaak veel hogere frequenties aan, maar de demping is voor die frequenties niet gespecificeerd. Ook is de demping variabel naar gelang de kwaliteit en lengte van de kabel en de aanwezigheid van andere storingsbronnen (denk aan naastliggende aderparen). Het is dus niet mogelijk van te voren te bepalen hoe een signaal gemoduleerd moet worden om het hele bereik optimaal te benutten. ADSL verdeelt nu de frequentieband van 25,875 kHz tot 1104 kHz in vele kleine bandjes van 4,3125 kHz, en bepaalt voor elk van die bandjes de kwaliteit van de overdracht. Voor de te gebruiken transmissiesnelheid worden genoeg bandjes van voldoende kwaliteit uitgekozen en apart gemoduleerd. Zo nodig wordt er tussentijds van bandje gewisseld als de omstandigheden dat vereisen. Ook kan het voorkomen dat er niet genoeg bandjes van voldoende kwaliteit beschikbaar zijn; in dat geval kan de gevraagde snelheid niet gehaald worden. De splitter bestaat uit een relatief eenvoudig tweewegfilter dat de lage frequenties naar de analoge telefoonlijn stuurt en de hoge frequenties naar de ADSL-modem.